Sunday, May 20, 2007

ဗိုလ္လုပ္လိုသလား

ဒီကေန႔မနက္ အေဖ့အခန္းက စာအုပ္စင္ကို ေမႊေႏွာက္ရင္း ဒီစာအုပ္ကေလးကို ေတြ႕ေတာ့ အဖံုးေပၚက စာအုပ္နာမည္ကို ၾကည့္ၿပီး စိတ္၀င္စားသြားတယ္။
ေအာက္နားမွာ ၀ံသာႏု-ဦးပ်ဳိင္ လို႔ေတြ႕ေတာ့ ၀ံသာႏုဦးပ်ဳိင္ ေရးတာမ်ားလားလို႔ ထင္မိပါေသးတယ္။ နာမည္ကို ဖတ္ျပီး … ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ဆိုင္တဲ့ စာအုပ္လား … တက္က်မ္းလိုမ်ဳိးလား … ဇေ၀ဇ၀ါ အေတြးနဲ႔ အတြင္းစာမ်က္ႏွာကို လွန္ေလွာၾကည့္ေတာ့ ေရးတဲ့ပုဂၢိဳလ္က “အရွင္ေကလာသဖ” တဲ့။ ဓာတ္ပံုနဲ႔တကြ ေတြ႕ရပါတယ္။ ၀ံသာႏု-ဦးပ်ဳိင္က စာအုပ္ရဲ႕ မူပိုင္ရွင္ပါ။ ထုတ္ေ၀တဲ့ခုႏွစ္ သကၠရာဇ္ တခုကိုမွ ေရးထားတာ မေတြ႕ရပါဘူး။ အဘိုး ၁-က်ပ္ ၈-ပဲ ဆိုတာပဲ ေတြ႕ရတယ္။

ဒါနဲ႔ပဲ နိဒါန္းကို အရင္ဖတ္ၾကည့္ျပီး သေဘာက်တာနဲ႔ ဘေလာ့မွာ တင္လိုက္တာပါ။
ထုတ္ေ၀ထားတဲ့ ကာလၾကာရွည္ျပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္ စာအုပ္ကေလးကေတာ့ ျမင္တဲ့အတိုင္းပါပဲ၊ ႐ုပ္ဆင္းအဂၤါ ခ်ဳိ႕တဲ့မြဲေတေနရွာေပမဲ့ အတြင္းက စာေတြကေတာ့ အလြန္အဖိုးတန္ အႏွစ္သာရရွိတဲ့ စာေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ကို ဖတ္ဖူးသူမ်ား ရွိခ်င္လည္း ရွိပါလိမ့္မယ္။ အခုလို ဘေလာ့မွာ တင္ရျခင္းဟာ က်မကဲ့သို႔ေသာ မဖတ္ဖူးေသးသူမ်ားကို ေ၀မွ်လိုတဲ့ အတြက္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ နိဒါန္းသာ အရင္တင္ပါဦးမယ္။ က်န္တာေတြကိုေတာ့ အႏွစ္ခ်ဳပ္ျပီး တပတ္ျခားျဖစ္ျဖစ္ နည္းနည္းခ်င္း တင္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါမယ္ … ။

***
နိဒါန္းစကား

“ဗိုလ္လုပ္လိုသလား” ဆိုေသာ စာအုပ္ကုိ ေရးသားလိုက္ရျခင္းကား လူ႔ရြာေလာက၌ ဗိုလ္လုပ္ခ်င္ေသာ သူတို႔ကို ေတြ႕ျမင္ၾကားသိ ရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပ၏။ ဗိုလ္လုပ္လိုေသာ သူတို႔သည္ ဗိုလ္စစ္ႏွင့္ ဗိုလ္တုကို ျခားနားစြာ သိဖို႔ အေရးႀကီေပ၏။ ဗိုလ္တုကို ဗိုလ္စစ္ မွတ္ထင္ေနၾကကုန္ေသာ သူတို႔သည္ ဗိုလ္လမ္းလြဲကာ ဗိုလ္ေကာင္းမျဖစ္ႏိုင္ ၾကေပ။ ယခု ေရးသားေသာ စာအုပ္သည္ ဗိုလ္တုႏွင့္ ဗိုလ္စစ္ ကြဲျပားျခားနားစြာ သိႏိုင္ေပသည္။ ဗိုလ္လုပ္လိုေသာ သူမ်ားသည္ ဤစာအုပ္ကို ဖတ္႐ႈက တကယ္ဗိုလ္ေကာင္း ဗိုလ္စစ္ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

ဗိုလ္လုပ္လိုသလား ဆိုေသာ စာကို ေရးလိုေသာအခ်ိန္က ဆရာႀကီး ဦးေအာင္ျမတ္ထြတ္ကို သတိရမိေလ၏။ အေၾကာင္းမွာ ဆရာႀကီး ကြယ္လြန္မည့္ရက္ႏွင့္ ၂-လ ကြာေလာက္မွာ ကြၽႏ္ုပ္၏ ေခ်ာင္းဆိုလွ်င္ ေသြးထြက္ျခင္း၊ ၀မ္းတြင္းမွာ ေနထိုင္မေကာင္း, ကသိကေအာက္ ျဖစ္ေနေသာ ေရာဂါတို႔ကို ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ကုသေပးေသာ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ၁၁၉-လမ္း အမွတ္ ၄၃ေန ေဆးဆရာႀကီး အဘိဓမၼာ ဆရာႀကိဳင္, အရွင္ဣေႏၵာတို႔ႏွင့္ အတူ၊ ဆရာႀကီးထံသို႔ သြားေရာက္၍ တႀကိမ္ေတြ႕ဘူးေလ၏။

ေရွးမဆြက မေတြ႕မျမင္ဘူးေသာ္လည္း ျမင္လွ်င္ျမင္ျခင္း ဆရာရင္း တပည့္၊ ညီရင္းအစ္ကိုကဲ့သို႔ ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာႏွင့္ ကြၽႏ္ုပ္အလိုရွိေသာ အေမးျပႆနာတို႔ကို (ဟုတ္မွ ဟုတ္ပါ့မလားဆိုေသာ ေတြးေတာမႈမွ ကင္းမဲ့ေသာ အေျဖတို႔ကို ေျပာဆို ေျဖေလ၏။) ထိုဆရာႀကီး ေျဖဆိုလိုက္ေသာ အေျဖတို႔တြင္ ကြၽႏ္ုပ္အဖို႔ တန္ဖိုးမ်ားလွေသာ ဂါထာသံုးပုဒ္ ပါရွိေလ၏။

ကြၽႏ္ုပ္ဤစာကို ေရးလိုေသာအခ်ိန္ ဆရာႀကီး ေပးေျဖလိုက္ေသာ ဂါထာတို႔ကို ဗ်ဥၹနဗုဒၶိ ညွိ၍ သံစံုၾကဴးလိုက္ေသာအခါ တျဖတ္ျဖတ္ႏွင့္ လန္႔မတတ္ ျဖစ္ေသာ အံ့ၾသဖြယ္တို႔သည္ ကြၽႏ္ုပ္၏ ၾကည္လင္ ေျပာင္လက္လွေသာ ႏွလံုးအိမ္အတြင္းသို႔ စူးစိုက္ခိုေအာင္း တည္ေနလ်က္ ကင္းမဲ့ေသာ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းကို မ်က္ႏွာျပဳေနေသာ ကြၽႏ္ုပ္ဉာဏ္ႏွင့္ ညာလက္တို႔သည္ကား တခါတည္း သြက္လက္လာ၍ ဤဗိုလ္လုပ္လိုသလား စာအုပ္ကို ႐ုတ္ခ်ည္း ၿပီးေအာင္ စိုင္းျပင္းေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ - ဆရာႀကီး ဦးေအာင္ျမတ္ထြတ္ကို သတိရ၍ ေက်းဇူးတင္ျခင္း ေဖ်ာက္မရေအာင္ ျဖစ္ေပ၏။

ေပးလိုက္ေသာ ဂါထာမ်ားကား ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္၏။

၁။ တတ္ေအာင္ သင္။
၂။ ျမင္ေအာင္ ၾကည့္။
၃။ သိမွ ေရး။
…. …. …. …. ဆိုေသာ ဂါထာတို႔ျဖစ္ေပသည္။ ကြၽႏ္ုပ္၏ မိတ္ေဆြမ်ားအဖို႔ လက္ေဆာင္အေနျဖင့္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။

တတ္ေအာင္သင္မွ …ေအာင္ျမင္ၾကမည္။
ျမင္ေအာင္ၾကည့္မွ …. ကိုယ္ေတြ႕ျဖစ္မည္။
ကိုယ္သိေရးမွ …. ကိုယ္ေရးပါမည္။
ကိုယ္ေတြ႕ျဖစ္မွ …. ကိုယ္သိပါမည္။


(အရွင္ေကလာသဖ)
***
(အျမည္း)

“ဗိုလ္လုပ္လိုသလား”

ဗိုလ္ဆိုေသာ စကားလံုးသည္ ပါဠိဘာသာမွ ဆင္းသက္လာေသာ ဗလဟူေသာ ပုဒ္မွ ဗိုလ္ ျဖစ္လာေပသည္။ ၎ ဗိုလ္ဆိုေသာ စကားလံုးသည္ ျမန္မာလို အဓိပၸါယ္မွာ အားဗလသတၱိကို ဆိုေပသည္။ အားေကာင္းေသာ အားႀကီးေသာ သေဘာကို ရေပသည္။ တနည္း- ဗိုလ္ဆိုတာ အႏိုင္ဆံုး, အႀကီးဆံုး,ေရွ႕အက်ဆံုး အထက္အေရာက္ဆံုးမ်ားကိုလည္း ဗိုလ္ဟု ဆိုႏိုင္ေသး၏။ အမွန္အားျဖင့္ အစြမ္းကုန္ႏွင့္ တန္းကုန္, လမ္းကုန္, အဆင့္အတန္းသို႔ ေရာက္ေနသူမ်ားကို ဗိုလ္ဟု မွည့္ေခၚၾကကုန္၏။ ဗိုလ္လို႔ သမုတ္ၾကေသာ၊ သုိ႔မဟုတ္ ဗိုလ္ဟု သမုတ္ခံရေသာ သူတို႔သည္ အားလံုးေသာ သူတို႔ထက္ အႀကီးဆံုး အထက္တန္း အေရာက္ဆံုး သူမ်ား ျဖစ္ၾကေပကုန္၏။

ထိုဗိုလ္ဆိုေသာ အမည္မ်ားသည္ ေလာကႀကီးတခြင္မွာ အျမဲတမ္း ထင္ေပၚလို႔ ေနၾကကုန္၏။ အရာ၀တၳဳတိုင္းမွာပင္ ဗိုလ္ဆိုေသာ နာမည္ရွိၾကကုန္၏။ ရွိပံုမွာ … ဤေတာင္ႀကီးသည္ အားလံုးေသာ ေတာင္တို႔ထက္ ႀကီးသျဖင့္ (ဗိုလ္ပဲေဟ့…) ၊ ဤတံုးႀကီးသည္ အားလံုးေသာ တံုးတို႔ထက္ ႀကီးသျဖင့္ (ဗိုလ္ပဲ …) အစရွိသျဖင့္ အႀကီးဆံုး မ်ားကို ဗိုလ္လို႔ သမုတ္ႀကကုန္၏။ အသက္ရွိေသာ သတၱ၀ါတို႔မွာလည္း ထိုဗိုလ္ဟူေသာ နာမည္ကို မွည့္ေခၚၾကကုန္၏။ ဒီကြၽဲအုပ္ထဲ၌ ေဟာဒီကြၽဲႀကီးဟာ (ဗိုလ္ပဲ …)၊ ဒီႏြားႀကီးဟာ (ဗိုလ္ပဲ….)၊ ဒီဆင္ႀကီးဟာ (ဗိုလ္ပဲ ….) စသည္ျဖင့္ တိရစၦာန္မ်ားပင္လွ်င္ ဗိုလ္ဘြဲ႕ထူးရွိၾကကုန္၏။
***
အျမည္းကိုေတာ့ ဒီေလာက္နဲ႔သာ ေက်နပ္ၾကပါဦး။
***
စာ႐ိုက္ျပီးခ်ိန္ …
၁၉၊ ေမ၊ ၂၀၀၇
ည ၁၀ နာရီ ၃၇

7 comments:

Min Min said...
This comment has been removed by the author.
Min Min said...

မေမ အျမည္းကလဲဗ်ာ..တန္းလန္းၾကီးလုပ္သြားတယ္.. ကၽြန္ေတာ္က ဖတ္ျပီဆိုရင္ မနက္မိုးလင္းထဲ့ အထိဖတ္တတ္တယ္။ ဥပမာ- ကိုရီးယားကားဆိုရင္ မျပီးမျခင္းၾကည့္တာ မနက္မိုးလင္းသြားေရာ..မၾကည့္ဘူးဆိုရင္လည္း လွည့္ေတာင္မၾကည့္ဘူးဗ်..ေမွ်ာ္ေနပါသည္။

Anonymous said...

၁။ တတ္ေအာင္ သင္။
၂။ ျမင္ေအာင္ ၾကည့္။
၃။ သိမွ ေရး။

ဂါထာေလး .. အရမ္းေကာင္းတယ္

There are a lot of people who do know anything and yet they want to jump to conclusion and they are doing "copy and paste" from other people' blog.
Shame on them!!
For some people .. they are trying to be "loud" only on online but when you see them outside, they are just retarded and they do not even know how to socialize/ civil talk with others.

Thanks ma may.

ပုထုဇဥ္ said...

ကၽြန္ေတာ္ ၾကားဖူးတဲ့ ဟာသလိုလို ဆိုစကားတစ္ခုကို သေဘာက်မိတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလို႔ ဗ ထက္ခ်ိဳက္နဲ႔ ေပါင္းေပမယ့္၊ အခုေခတ္ တပ္မေတာ္ အရာ႐ွိ တခ်ိဳ႕ကို က်ေတာ့ ဗ ထက္ခ်ိဳက္နဲ႕ ေပါင္းရမွာ မတန္လို႔ ဘိုယ္ ဆိုၿပီး ေပါင္းသတဲ့။ ဗိုလ္ဆိုတာ ဗလငါးတန္နဲ႕ ျပည့္စံုသူကို ေခၚထာမို႔ ဘိုယ္ ဆိုတာဟာ ဘယ (ေဘးဘယာ အႏၲရာယ္) လို႔ ဆိုလိုခ်င္လို႔ ဆိုပဲ။ :D

ကလိုေစးထူး said...

စာအုပ္ကို ၾကည့္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဂ႐ုတစိုက္နဲ႔ သတိထားကိုင္ရမယ့္ သေဘာရိွတယ္။ ေဆြးေတာင္ ေနၿပီ။ စာအုပ္ကသာ ေဆြးတာ စာေတြက မေဆြးဘူး။ ဗိုလ္သိပ္လုပ္ခ်င္တဲ့ လူေတြကို အဖတ္ခိုင္းရမယ္။ အစြမ္းကုန္၊ တန္းကုန္၊ လမ္းကုန္ အဆင့္အတန္းကို ေရာက္ေနရင္ ဗိုလ္လုိ႔ သမုတ္ရမယ္ဆိုတာမွာ ကမ္းကုန္လို႔ေတာင္ ထပ္ကြန္႔လိုက္ခ်င္ေသး။
ကုိပုရဲ့ စာလုံးေပါင္းကိုေတာ့ သေဘာက်သြားၿပီဗ်ိဳ႔။ က်ေနာ္က အရင္တုန္းကေတာ့ စစ္ဘို၊ ဘိုမွဴး။ အဲလိုေပါင္းတယ္။ အခု ကိုပုရဲ့ ဟာသအရဆိုရင္ စစ္ဘိုလ္၊ ဘိုလ္မွဴး။ မိုက္တယ္ဗ်ာ.။ :P

ပုထုဇဥ္ said...

ကိုေစးထူးေရ ယပက္လက္ သတ္ေနာ္၊ လ သတ္ မဟုတ္ဘူး။ :D ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ သူတို႕ကို ဗိုလ္ လို႔ ေပါင္းတုန္းပဲ၊ ဒါမွ ပညတ္သြားရာ ဓာတ္သက္ပါၿပီး ေျပာင္းလဲလာမလားလို႕ :(

KoCho said...

Thank You so much Ma Maydar.