Sunday, November 03, 2019

၅၅ ႏွစ္ျပည့္ မဂၤလာ ...

 

တရ​ံေရာအခါက
ဘဝသစ္​ပင္​ရဲ႕အထက္​
အခ်စ္​သစ္​ကိုင္​း​ေလး ေပၚမွာ
ခုိနားခဲ့ၾကတဲ့ ငွက္​က​ေလး နွစ္​​ေကာင္​ရွိသတဲ့။

​ေလထန္​ မိုးသည္​း မုန္​တိုင္​းထဲမွာ
​အ​ေတာင္​ခ်င္​းယွက္​ လက္​ခ်င္​းတြဲ
အခက္​အခဲ ဟူသမွ်
အတူတကြ ​ေျဖရွင္​းကာ
​ေက်ာ္​ျဖတ္​ခဲ့ၾကတဲ့ ႏွစ္​​မ်ား
ရွည္​လ်ားတြက္​စစ္​ၾကည္​့ရင္​
၅၅ ႏွစ္​ တိုင္​ခဲ့ၿပီ ... တဲ့။

ေခြၽးစက္​ ေသြးစက္​​
နို႔ရည္​စက္​​ေတြ အရင္​းျပဳၿပီး
ရင္​မွထုဆစ္​​တဲ့ သားသမီး​ေတြအတြက္​
တသက္​တာ ​ေပးဆပ္​ခဲ့​ရင္​း
တျဖည္​းျဖည္​း ႀကီးျပင္​းလာခဲ့တဲ့အခါ ...
... ... ...
... ... ...
... ... ...
ခိုလႈံရာ သစ္​ပင္​ႀကီးလည္​း အိုမင္​း
နား​ေနရာ သစ္​ကိုင္​းက​ေလးလည္​း ​ယိုယြင္​း
ဒါ​ေပမဲ့ ...
သူတို႔နွစ္​ဦးက​ေတာ့
အခ်င္​းခ်င္​း .... ​ေဖးကူရင္​း
အခ်င္​းခ်င္​း ... ​ေတြးပူရင္​း
အခ်င္​းခ်င္​း ... ​ေထြးယူရင္​း
​ေမွ်ာ္​လင္​့ျခင္​း မနက္​ျဖန္​အတြက္​
ဆက္​လက္​ရွင္​သန္​​ေနၾကသတဲ့။
***
​ေမဓာဝီ
03 Nov 19
00.03

နိုဝင္​ဘာလဟာ က်မတို႔ မိသားစုအတြက္​ အမွတ္​တရ​ေတြ ျပည္​​့​ေနတဲ့ လတလပါ။ ၁၉၆၄ ခုနွစ္​ နိုဝင္​ဘာ ၃ ရက္​​ေန႔က အ​ေဖနဲ႔ အ​ေမရဲ႕ ဘဝအစ ... ။ အခုဆို ၅၅ နွစ္​ ျပည္​့ခဲ့ပါၿပီ။ ဒီလို​ေန႔မွာ မိဘ​နွစ္​ပါးနဲ႔ အတူရွိခြင္​့ရတာ အလြန္​ကို ဝမ္​းသာ ၾကည္​ႏူး ပီတိ ျဖစ္​ရပါတယ္​။ အင္​မတန္​ ကုသိုလ္​ထူးတယ္​လို႔လည္​း ​မွတ္​ယူမိ ပါတယ္​။ ​

ငွက္​က​ေလး​ေတြကို ခ်စ္​တဲ့ အ​ေမ့အတြက္​ ငွက္​က​ေလး ႏွစ္​​ေကာင္​ပံု ဆြဲၿပီး ကဗ်ာ​ေလး​ေရးရင္​း မ်က္​ရည္​က်ရ တယ္​။ ဆပ္​လို႔မကုန္​တဲ့ ​​ေက်းဇူးတရား​ေတြ အႏႈိင္​းမဲ့ ေမတၱာတရား​ေတြ အတြက္​ ... ကဗ်ာတပုဒ္​ ပန္​းခ်ီတခ်ပ္​နဲ႔ ဘယလံု​ေလာက္​ပါ့မလဲ။ မျပန္​ခင္​ က်န္​​ေနတဲ့ ရက္​​ေလး​ေတြ ... အတူ​ေနရတဲ့ အခိုက္​အတံ့မွာ မိဘႏွစ္​ပါးကို ဝတ္​ႀကီးဝတ္​ငယ္​ ျပဳစုျခင္​းနဲ႔ပဲ ... ​ေပးဆပ္​ႏုိင္​တာ ခြင္​့လႊတ္​ပါ​ေတာ့။

1 comment:

EttyThaw said...

မမရဲ႕ပိတီေတြဟာ စာဖတ္သူေတြဆီပါ ကူးစက္ေစပါတယ္..သိပ္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းတဲ့ ခရီးရွည္ၾကီးပါပဲေနာ္... အတုယူရပါဦးမယ္ရွင့္.....